Άρθρο του περιοδικού ΑΝΩΘΕΝ Οκτωβρίου 2003
Επιτρέπεται η ανατύπωση μόνο με αναγνώριση του συγγραφέα
Ο λόγος που ακολουθεί είναι ίσως σκληρός, αλλά δεν έχει πρόθεση να κατακρίνει και να καταδικάσει, αλλά να οδηγήσει σε συνειδητοποίηση της αμαρτίας προς μετάνοια. Επίσης δίνεται ώστε οι άνθρωποι που έχουν καρδιά αγάπης για το Σώμα του Κυρίου και τους εργάτες του Ευαγγελίου, να προσευχηθούν μεσιτικά στον Κύριο υπέρ της ανομίας του λαού του Θεού, ώστε να έρθει το έλεος του Θεού, η συγχώρηση και η αποκατάσταση σε αυτό το θέμα.
Αυτό το γεγονός έχει μια μεγάλη ιστορία πίσω του, που συνοψίζεται με λίγα λόγια ως εξής: μετά από μακρόχρονη εκζήτηση του Κυρίου επάνω στο σχετικό θέμα, ο Κύριος μου μίλησε την Παρασκευή 21 Αυγ. 2003, ενώ ήμουν σε συνέδριο στην Αυστρία, μέσα από όνειρο και μια συγκεκριμένη εντολή: έπρεπε να γίνει Συλλογική Προσευχή με στόχο την απελευθέρωση των οικονομικών της Εκκλησίας και των παιδιών του Θεού, διότι ο «ισχυρός» που τα κρατά δεμένα έχει μεγαλύτερο νομικό δικαίωμα από ότι μπορεί ο κάθε ένας από μόνος του να αντιμετωπίσει και να υπερνικήσει.
Στο όνειρο είδα μικρές ομάδες πιστών να είναι σκορπισμένοι σε λιβάδια, περίπου όπως θα ήταν ένας στρατός απλωμένος στο πεδίο της μάχης. Όμως αυτές οι ομάδες δεν ήταν συντονισμένες, και δεν είχαν όλοι τον ίδιο στόχο, αλλά κάθε ομάδα ήταν εσωστρεφής και απομονωμένη από τις υπόλοιπες. Επίσης, εκείνο που μου έκανε την μεγαλύτερη εντύπωση ήταν ότι οι αρχηγοί της κάθε ομάδας (που ήταν οι ποιμένες τους) είχαν αφήσει τις γυναίκες τους στο σπίτι και είχαν ο κάθε ένας μαζί του μια πόρνη. Όταν ξύπνησα αναρωτήθηκα ποια ήταν η σχέση ανάμεσα στις πόρνες των ποιμένων και την εντολή του Κυρίου για Συλλογική Προσευχή για τα οικονομικά. Τελικώς κατάλαβα ότι η πόρνη είναι η ανθρώπινη σοφία και η ανθρώπινη δύναμη και ικανότητα, που έχουν αντικαταστήσει την σοφία και την ισχύ του Θεού, που έδωσε στους εργάτες Του για τον σκοπό της διακονίας. Αυτοί όμως άφησαν το δώρο του Θεού «σπίτι» τους, και έλαβαν για τον εαυτό τους την «γυναίκα» της αρεσκείας τους. Αν μετέφραζα σε προφητεία το όνειρο, θα έλεγα:
«Έχω δώσει στους υπηρέτες μου την σοφία μου και την δύναμη για να οδηγήσουν τους στρατιώτες του Κυρίου στην μάχη εναντίον των δυνάμεων του σκότους. Αυτοί έπρεπε να την παντρευτούν και να ταυτιστούν με την δική μου σοφία και δύναμη. Όμως την άφησαν πίσω και ξέφυγαν στην πορνεία με την σοφία της διάνοιας τους και την δύναμη των ικανοτήτων τους, που είναι σύμφωνα με τα στοιχεία του κόσμου τούτου. Και αντί να κάνουν το έργο για το οποίο τους κάλεσα, που είναι να οδηγήσουν τον λαό μου στην μάχη, τη νίκη και την απελευθέρωση, αυτοί κάθονται στο παχύ χορτάρι και διασκεδάζουν, χωρίς να εκπληρώνουν έτσι το σκοπό για τον οποίο τους κάλεσα και είναι συγκεντρωμένοι σε ομάδες.»
Ο Κύριος έδωσε επίσης την ημερομηνία 13 Σεπτ. για να γίνει η συνάντηση. Προφανώς ήθελε την παρουσία της Sharmaine Meek από την Αυστραλία, ώστε να μας μιλήσει μέσα από αυτήν. Αυτό έγινε φανερό εκείνη την ημέρα, από τον λόγο που μας έδωσε κατά την διάρκεια της προσευχής. Συμπληρώνω τα λόγια της με κάποια δικά μου διευκρινιστικά σχόλια.
1) Οι ποιμένες των εκκλησιών πορνεύουν με την πόρνη που είναι η «ανοχή», βλέπε: «Έχω όμως λίγα εναντίον σου, επειδή αφήνεις τη γυναίκα, την Ιεζάβελ, που λέει τον εαυτό της προφήτισσα, να διδάσκει και να πλανάει τους δούλους μου στο να πορνεύουν και να τρώνε ειδωλόθυτα» (Αποκάλυψη 2:20).
Όσον αφορά το ιστορικό γεγονός στο οποίο αναφέρεται ο Κύριος διαμέσου του Ιωάννη, στην εκκλησία των Θυατείρων υπήρχε ανεκτικότητα ως προς την αμαρτία για την οποία μίλησε το Πνεύμα του Κυρίου. Ο Λόγος του Θεού μας διδάσκει να μην ανεχόμαστε την αμαρτία, διότι είναι σαν το φύραμα που μολύνει όλο το ζυμάρι. Ο Κύριος καταδικάζει την ανοχή που επιδεικνύουν κάποιοι ποιμένες σε διάφορα ζωτικά ζητήματα για την ζωή της Εκκλησίας όπως και των πιστών. Στο θέμα των οικονομικών, η ανοχή της αμαρτίας έγκειται στο ότι δεν αντιμετωπίζουν την φιλαργυρία και την κατακράτηση των χρημάτων που ανήκουν στον Κύριο (βλέπε Μαλαχία 3:8) με τον ίδιο τρόπο όπως ανοιχτά και συχνά χωρίς έλεος καταδικάζουν άλλες αμαρτίες πιστών μέσα στο Σώμα του Χριστού.
2) Όπως κάποιος πληρώνει το αντίτιμο των υπηρεσιών της πόρνης, έτσι το τίμημα που πληρώνουν οι ποιμένες (που δεν διδάσκουν την αλήθεια, αλλά ανέχονται την αμαρτία που αφορά τα οικονομικά), είναι η κατάσταση των ποιμνίων τους, που είναι αδρανείς, οκνηροί, συμβιβασμένοι με τον κόσμο και την αποτυχία, δεν δραστηριοποιούνται στα πνευματικά πράγματα (ώστε να αυξάνεται και να ωριμάζει η εκκλησία), δεν δίνουν επαρκή χρήματα, και όσο χρειάζεται από τον χρόνο τους, για το έργο του Θεού, κλπ.
3) «Σήκωσε τα μάτια σου προς τους ψηλούς τόπους, και δες που δεν ασέλγησες. Στους δρόμους κάθισες γι’ αυτούς σαν τον Άραβα στην έρημο, και μόλυνες την γη με τις πορνείες σου, και με την κακία σου. Γι΄ αυτό κρατήθηκαν οι βροχές, και δεν έγινε όψιμη βροχή. Κι εσύ είχες το μέτωπο της πόρνης, απέβαλες κάθε ντροπή» (Ιερεμίας 3:2-3).
Εξ αιτίας της πνευματικής πορνείας στα μάτια του Κυρίου και της ανυπακοής, που είναι κακία, οι «βροχές» των οικονομικών «κρατήθηκαν», κάτι που εξηγεί την φτώχεια των πιστών.
4) Εξ αιτίας του προηγούμενου θέματος, χρειάζεται μετάνοια για πορνεία, κακία, και φόβο ανθρώπων, που σταματούν τους εκκλησιαστικούς ηγέτες από του να διδάσκουν ανοικτά την αλήθεια για την οικονομική υπευθυνότητα των πιστών αναφορικά προς την αρχή των δεκάτων, και των προσφορών.
5) Το πνεύμα της πόρνης είναι πνεύμα απληστίας, εγωπάθειας και ειδωλολατρίας της σάρκας. Την απληστία την βλέπουμε όχι μόνο στους πιστούς που κλέβουν από τα χρήματα που ανήκουν στον Κύριο, αλλά και στους ποιμένες που δεν περιμένουν και δεν εμπιστεύονται τον Κύριο για τα οικονομικά τους, αλλά με προφανή απληστία απομυζούν από το ποίμνιο, αποσκοπώντας στο κέρδος. Την εγωπάθεια την βλέπουμε επίσης στις διακονίες τόσων εργατών του Ευαγγελίου, οι οποίοι προβάλουν το «εγώ» τους μέσα από το χρίσμα του Θεού. Η δε ειδωλολατρία της σάρκας μπορεί να πάρει πολλές μορφές, που δεν χρειάζονται ανάλυση σε αυτή την φάση. Επομένως, όλες οι συλλογικές συνθήκες με την συγκεκριμένη μορφή πνευματικής πορνείας πρέπει να σπάσουν, ώστε οι άνθρωποι που είναι σε πλάνη να μετανοήσουν, και να έρθει απελευθέρωση των οικονομικών της Εκκλησίας αλλά και των πιστών.
Το πρόβλημα των οικονομικών είναι ακόμη πιο σύνθετο από ότι περιγράφεται σε αυτό το άρθρο, και ότι μπορέσαμε να καλύψουμε στην συγκεκριμένη συνάντηση προσευχής. Είναι πολλές οι αιτίες που δίνουν δικαίωμα στον διάβολο να στερεί τον λαό του Θεού από τις γραμμένες υποσχέσεις. Όμως το θέμα δεν είναι τόσο στην εξουσία του διαβόλου, όσο στην αποτυχία του λαού του Θεού να είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένος με το θέλημα του Θεού, όπου υπάρχει η τέλεια προστασία από τις δυνάμεις του σκότους, και η τέλεια προμήθεια από τον Πατέρα Θεό. Επειδή το χρήμα είναι δύναμη και εξουσία που ο άνθρωπος χρησιμοποιεί για δικούς του σκοπούς, ο Θεός φέρνει στέρηση, έτσι ώστε να αναγκάσει τον λαό Του να στραφεί προς τον Κύριο, και να μένει εξαρτημένος από Εκείνον. Η έλλειψη οικονομικής επάρκειας φέρνει τον άνθρωπο του Θεού σε αδυναμία, όπου η δύναμη του Θεού φανερώνεται!